Een tweede hond?

Het lijkt heel simpel: hoe meer zielen hoe meer vreugd. En wat ook wel gezegd wordt is ‘of je nou een of twee honden hebt, dat maakt niet veel uit’. Je mag bij die laatste het aantal ook wijzigen want soms komt er een derde of een vierde hond bij. Uit ervaring spreek ik dat een tweede hond een hele omschakeling is. Althans dat is mijn persoonlijke ervaring, het kan zijn dat anderen die ervaring niet hebben. Een derde hond erbij was een kleinere stap, het verschil was niet zo groot als van een naar twee honden gaan.

Meerdere honden in huis kan echt heel erg leuk zijn. De reden om een hond ‘erbij’ te nemen kan verschillen per persoon. Een van de veelgehoorde redenen is dat het zo leuk is voor de hond die al in huis is, als gezelschap en speelkameraad. Heel leuk bedoeld en het kan ook echt heel erg leuk zijn maar net als op kamers gaan wonen in een studentenflat….. niet iedereen wordt vrienden met elkaar.

De reden om een tweede hond te nemen zou altijd moeten zijn dat je het voor jezelf doet, of in ieder geval voor diegene die het meest met de honden wil en moet doen. Dus voor de hond in huis, de kinderen of het gehele gezin….is niet de juiste insteek denk ik. Dan ga je voorbij aan wie de hond moet begeleiden in opvoeding, leren over onze maatschappij en de zorg in de zin van tijd om te wandelen/spelen/verzorgen. Alleen wanneer die persoon beseft dat de meeste zorg op hem of haar aankomt en niet de andere hond in huis, de kinderen etc. zal een tweede hond kunnen passen.

Bij een tweede hond kun je denken aan dubbel plezier. Dat is er zeker wel trouwens want een tweede hond in huis is gewoonweg heel leuk. Maar dat dubbele plezier komt met dubbele uitlaattijden (kan tijdelijk zijn maar soms ook niet), dubbele tijd voor spelen en quality time en dubbele tijd voor activiteiten als trainen/sporten/naar de dierenarts/borstelen/voeten afvegen in het regenseizoen.
Om een tweede hond succesvol te integreren in je huis ga je echt tijd nodig hebben om apart te wandelen met die hond, of het nu een pup is of een iets oudere hond die je adopteert, zodat die hond kan leren hoe het wandelen aan de riem gaat. Daarnaast is het apart lopen belangrijk om jullie band op te bouwen, om te oefenen wat hierkomen betekent en om met jou te spelen. Waarom niet samen met je andere hond? Omdat andere honden altijd leuker zijn dan wij wanneer het om spelen gaat en samen snuffelen wanneer je nog geen stevige band hebt opgebouwd. Het opbouwen van de band met jou en het tijd willen spenderen met jou bereik je alleen maar door tijd te investeren en vaak gaat dat makkelijker wanneer je regelmatig een op een tijd doorbrengt met beide honden.

Belangrijk te beseffen is wanneer je een tweede hond in huis neemt je echt een tweede individu in huis neemt. En ja ik snap dat je nu denkt ‘DUH!’ dat snap ik ook wel maar ik weet bijna zeker dat je het nog niet helemaal snapt als je nog geen twee honden in huis hebt gehad. Je zult moeten gaan ontdekken wat dit tweede individu leuk vindt. En dat kan echt heel wat anders zijn dan je voor ogen had of wat je andere hond als plezier ervaart. Heb je een heerlijk relaxt exemplaar en denk je dat je daar makkelijk een tweede van kunt hebben dan kun je van een kouwe kermis thuiskomen als je ineens een energiser bunny treft die alleen maar actie wil. Of misschien wil je met een tweede wel net zo leuk sporten als met de eerste maar ligt nummer twee liever op schoot bij de open haard. Waar de een met een wandeling samen genoeg heeft voor de ochtend heeft de ander dan net zijn warming up gehad en staat helemaal klaar voor actie. Waar de een puzzelen geweldig vindt kijkt de ander je aan alsof je niet helemaal goed bij je hoofd bent. Voor de een is de auto HET idee van een leuke dag en de ander kruipt liever weg onder de tafel omdat hij autoziek is. Beide individuen tevreden houden kan een hele puzzel zijn. Er vanuit gaan dat ze beiden mee dobberen op een bestaand ritme is meestal niet de beste voorbereiding.

Dat zijn een paar overdenkingen voor jezelf maar vlak de hond die al in huis woont niet uit. Speelt je eerste hond superleuk met andere honden buiten dan hoeft dat nog geen garantie te zijn dat hij een huisgenoot erbij echt leuk gaat vinden. Het kan maar zo zijn dat het delen van ruimte en quality time met jou helemaal niet zo’n leuke ervaring is voor je hond. Continu een blije gup in je gezicht en aan je vacht of oren is ook voor veel honden iets dat ze kunnen missen als kiespijn. Acht pootjes op een buik hoeft toch niet zo vanzelfsprekend te zijn als je dacht. Op dat moment komt er meer bij jou als begeleider op het bord te liggen. Je zult voor beide individuen ervoor moeten zorgen dat ze aan hun trekken komen, dat ze beiden voldaan de dag eindigen. En belangrijker nog: dat beide honden zich ontspannen en veilig voelen ook al zijn ze misschien geen dikke maatjes. Management om beide honden tot hun recht te laten komen zonder dat de een de ander lastigvalt of op de huid zit kan een dagtaak zijn en kan het hebben van twee viervoetige huisgenoten echt minder fijn maken.

Betekent dit dat honden het vaker niet dan wel leuk vinden om met meer in huis te wonen? Nee, dat is echt voor een groot deel afhankelijk van je hond en hoe je een nieuwe huisgenoot introduceert. Daarnaast is het heel belangrijk dat je beseft dat het niet vanzelfsprekend is dat het leuk is voor beide partijen. Het kan echt zo zijn dat het delen van jouw spaarzame tijd echt niet met stip op nummer een komt te staan bij je hond. Zolang je nadenkt voor je eraan begint en eerlijk bent over de mogelijkheid dat het geen rozengeur en maneschijn hoeft te zijn ben je al een eind op weg om het tot een succes te maken voor jou en je hond(en).

Er zijn veel redenen om een tweede hond te nemen. Er zijn minstens zoveel redenen om het voor een of beide honden minder geslaagd te laten zijn maar gelukkig geldt dat ook voor het wel slagen van het introduceren van een tweede hond. Zolang je er goed over nadenkt van tevoren en goed kijkt naar wat de hond in huis nodig heeft en leuk vindt om tevreden en voldaan te zijn is de vraag ‘een tweede hond erbij?’ een leuke vraag om je over te buigen alvorens er actie op te ondernemen (of geen actie te ondernemen).

(Bron: Sam via FB)